چهره به چهره رو به رو

چند وقت پیش یکی از دوستانم که به وبلاگ من سر میزنه از من سواله جالبی پرسیده بود : فکر میکنی فرزندت چه شکلی خواهد داشت؟

خوب همه ما آرزوی داشتن فرزند زیبا داریم اما تجربه پرورشگاه که پیشتر گفتم را یادتون هست.

ما در مقام پدر و مادر نتونستیم بین بچه ها تفاوتی بگذاریم .

اما خوب همین تصور کردن و حدس زدن هم لطفی داره.  من به بهزیستی که میرم مادر ها و پدر هایی را در راهرو ها و حیاط میبینم که بچه به بغل اینطرف و اونطرف میرند البته نه برای واگذار کردن بچه هاشون.( متاسفانه ما در ایران قانونی برای حمایت از مادرانی که توانایی نگهداری از فرزندشون را ندارند و می خوان اونهارا به خانواده هایی که توانایی دارند از طریق قانونی واگذار کنند نداریم و به همین خاطر است که اکثرا اقدام به رها کردن فرزندشون میکنند.شاید یک بار سر فرصت از مزایای قانون صیغه و بچه هایی با سرنوشت مشخص چیزهایی بگم).. اما چهره های همه این مردان و زنان گرفته و درگیر هست. میشه از خطوط چهره ابن پدر و مادر ها حدس زد که اون روی زندگی که ما ندیدیمش روی خوشی نیست. 

 گاهی من به بچه های بغل این مادر ها خیره میشم. میتونم حدس بزنم فرزند من هم از همین خانواده ها می آید. به بچه ها که نگاه میکنم . در یکی از اون لباس هایی که برایش آوردیم ، لای همون پتوی قلاب بافی سفید که گلهای صورتی داره تصورش میکنم. آخه من و همسرم تمام وسایل و لباس هایش را خریدیم و آوردیم. تربچه من نمیدونه که ما چقدر به خاطرش اضافه بار داشتیم.

میبینمش توی اون لباس ها و کفشهایی که خواهرم برای مهمونی شب براش خریده. یا تصور میکنم چطور به زحمت می خواد خودش رو از دست جوراب های نیم سانتیش خلاص کنه.همه اون بچه ها می تونن فرزند من باشند.

برای ما فرقی نداره که سفید باشه یا سبزه. ما برای دوست داشتنش بهانه زیاد داریم. میبینم که چطور مامانم قربون پوست سبزه پشمالوش میره یا مادر همسرم با چه خنده ای میگه دیدی گفتم سفید میشه.

عزیزم ما برای دوست داشتنت بهانه خیلی بیشتر از شکل و ظاهرت داریم. تو بهترین بهانه برای خوشحال بودن هستی . خود تو . فارق از چهرت ، فارق از اینکه از کجا و کدم خانواده امدی. تو خودت بهترین بهونه برای یک تولد هستی.

وقتی به خودم میام و میبینم چطور به این بچه ها خیره میشم دلم میگیره. نه برای خودم. برای اون بچه ها.  ای کاش همه بچه ها میشد که بهترین بهونه برای خوشحالی پدر و مادرهاشون باشند. ای کاش همه مردم اینقدر رفاه داشتند تا بتونند از خانواده بودن لذت ببرند. کسی توقع میلیارد نداره اما مردم من هم مثل همه مردم دنیا مثل همه مردم کشور های ثروتمند حق دارند از یک زندگی متوسط بهره داشته باشند تا بتونند از با هم بودن از با فرزندانشون بودن لذت ببرند. ای کاش هیچ پدری پیش خانوادش شرمنده نباشه. ای کاش هیچ مادری مجبور به رها کردن فرزندش نباشه. ای کاش هیچ بچه ای در حسرت حداقل حقوقش نباشه.

نمیدونم چطور باید با این احساس متناقض کنار بیام. از یک طرف برای بدست آوردن فرزندی که حاصل این بی عدالتی هاست تلاش میکنم از یک طرف آرزو میکنم هیچ مادر مجبور به رها کردن فرزندش نباشه. شاید من خیلی ایده آلیست هستم.

اما تربچه گلی مامان دلم میخواد بدونی             

گر بتو افتدم نظر چهره به چهره رو به رو
شرح دهم غم ترا نکته به نکته مو به مو

از پی ديدن رخت همچو صبا فتاده ام
کوچه به کوچه، در به در،خانه به خانه، کو به کو

مهر ترا دل حزين بافته بر قماش جان
رشته به رشته ، نخ به نخ ، تار به تار، پو به پو

می رود از فراق تو خون دل از دو ديده ام
دجله به دجله، يم به يم، چشمه به چشمه، جو به جو

/ 11 نظر / 23 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ققنوس

سلام اگر از پايان گرفتن غم هايت نا اميد شده اي ، به خاطر بياور زيباترين صبحي که تا به حال تجربه کرده اي مديون صبرت در برابر سياهترين شبي هستي که هيچ دليلي براي تمام شدن نمي ديد ...

گوبولی

یک از دوستان ما به خاطر مریضی خانمش بچه دار نمی شدن. اونوقت پدرش گفت که بچه برادرش که می خواستن سقطش کنن رو بگیرید. حالا خود برادره چهار تا بجه سبزه چشم سبز داشت. (از یک ماهگی قرار شده بچه رو بدن به اینا) حالا یه دختر سفید برفی چشم عسلی با موهای طلایی درست مثل مامان و بابای الانش. که هیچ کس نمی تونه تشخیص بده که این پدر و مادر اصلیش کیه! شما هم با دل پاک و صافی که دارید مطمئنم که هر صورتی که داشته باش اما سیرتش مثل خودتون باصفاست. به امید روزی که دلتون با دیدن اولین لبخند فرزندتون برسه به عرش خدا.

مهسا

عزيزم برات دعا ميكنم و ميدونم كه كودك تو يكي از خوشبخت ترين بچه ها خواهد بود چون عاشقانه دوستش داري راستي اين كوچولوي خوشبخت كي پاشو تو خونه ي شمه ميذاره

ونوس

چه زیبا احساستو توصیف کردی و من مطمئنم که کودک تو یکی از زیباترینهاست مثل خودت مثل دل بزرگ و روح پاکت

ندا

خانمی.حس مادر بودن تو از همه زيباييها قشنگتره.

دکتر کوچلو

سلام.... تقريبا تمام پست هاتون رو خوندم.... توی راه سختی قدم برداشتيد...از خدا می خام تا قدرت و توانتون رو هر روز افزون تر کنه....

سميرا

من می دونم که تو روزی از نی نی نازت برای ما حرف خواهی زد و عکسای قشنگشو به ما نشون می دی نگران نباش اين کوچولوهای ما هر کدوم به نوعی ناز دارن

دکتر کوچلو

سلام... افتخار می ديد تا شما رو در ليست دوستان قرار بدم؟؟؟

مادر

من عاشق اين طرز نگاهت شدم. واقعا قشنگه کاش همه همين جوری می ديدن جدا که همه بچه ها نازن